Credit

Magazine : GYAO Aug. 2009 P. 026-034

Photo : Miura Haruma@popcornfor2

 

 

อยากลองดูว่าจะว่ายน้ำได้อึดแค่ไหน

 

ฮารุมะชอบหน้าร้อนมั้ย

ชอบครับ! แต่จะให้บอกว่าชอบตรงไหนก็บอกไม่ได้เหมือนกัน (หัวเราะ) ผมชอบทุกฤดู ขนาดหน้าฝนจากที่เฉาะแฉะไม่ชอบเลย เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าตอนแสดงละครเวทีกลับคอโล่งดีจัง ส่วนตัวแล้วเป็นคนคิดบวกครับ (หัวเราะ)

 

ฮารุมะเป็นแบบนี้แล้ว หน้าร้อนตอนเด็กๆ ได้ทำอะไรบ้างหรอ

ทำอะไรน่ะหรอ.....ตอนประถมไปสระว่ายน้ำบ่อย แต่ก็ไม่ได้ว่ายในสระจริงๆ จังๆ อะไร ชอบว่ายน้ำครับ ว่ายกับเพื่อนแล้วสนุกดี

 

ว่ายเก่งเลยซิเนี่ย

ก็ว่ายได้ครับ ว่ายเป็นไปเองไม่มีใครสอน ถนัดท่ากรรเชียง  แต่ว่ายกรรเชียงแล้วรู้สึกจะจม เดี๋ยวนี้ก็ยังรู้สึกว่าว่ายให้ได้ซะทีซิอยู่เลย (หัวเราะ) จำได้ว่าครั้งนึงเคยคิดอยากจะลองดูว่าจะว่ายกรรเชียงได้อึดแค่ไหน เลยลองไปแอบว่ายคนเดียว จำไม่ได้แล้วว่าว่ายไปนานแค่ไหน ว่ายจนสระจะปิดเลยล่ะมั้ง

 

เป็นคนที่ถึงไปว่ายน้ำกับเพื่อนแต่ก็จะไม่เล่นเอะอะกันแต่แอบมาว่ายคนเดียวหรอ

ไม่นะ เล่นกับเพื่อนอยู่แล้วล่ะครับ (หัวเราะ) ก็จะมีวิ่งไล่จับกันในสระ จริงๆ ทำไม่ได้ที่ตัดจากเลนหนึ่งไปอีกเลน จนเจ้าหน้าที่มาดุว่าไม่ได้นะ!! …. ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ครับ! ขอโทษไว้ที่นี้เลย (หัวเราะ)

 

ท่าทางจะซนน่าดูเลย

ใช่แล้วครับ เป็นเด็กแข็งแรง หน้าร้อนจะเกรียมแดด ดำไปทั้งตัวเลย เดี๋ยวนี้ขาวได้ขนาดนี้ ตัวเองยังแปลกใจ(หัวเราะ) .... อา! แล้วก็ ที่จำได้แม่นเลย ตอนประถม-ม.ต้น ปั่นจักรยานเสือภูเขาเที่ยวจากบ้านไปภูเขาซึคุบะตอนจะเที่ยวพอคิดว่าพรุ่งนี้ไปปีนเขากัน! ก็ไป เพื่อนเป็นแฝดด้วย สนิททั้งคู่ เลยไปกัน 3 คน

 

ร้องเพลงในวัยเด็กกับเพื่อนสนิทพลางปั่นจักรยานผจญภัยครั้งใหญ่

 

สมกับเป็นหน้าร้อนเลยเนอะ แต่ระยะทางมันไกลพอดูเลยนะ

ใช่แล้วครับ เที่ยวเดียวใช้เวลามากกว่าชั่วโมงเลยมั้ง ผจญภัยกันอย่างเด็กๆ น่ะครับ

 

แล้วรู้ทางหรอ

รู้ครับ มีโครงการเดินเท้าไปภูเขาซึคุบะในกิจกรรมของโรงเรียนมาก่อนแล้ว ไปมาแล้วครั้งนึงก็เลยจำได้ ไม่กลัวหลงด้วย ถึงจะมีทางสำหรับรถสองล้อเลยต้องปั่นจักรยานในทางนั้น แต่อารมณ์มันลั้นลาไปแล้วครับ (หัวเราะ) ร้องเพลงของอิโนอุเอะ โยซุย  (ศิลปินสมัยเด็ก) กับเพื่อนสามคน แหกปากเสียงดังบ้าบอ จนคุณลุงที่สวนมาหัวเราะใหญ่ (หัวเราะ)

 

พออยู่ในโลกส่วนตัวแล้วก็ไม่สนอะไรอีกซินะ

ใช่ เพื่อนแฝดก็เลือดเอบีเหมือนผมด้วย เป็นกลุ่มแฮ้ว 3 คนที่เอบีกันหมด (หัวเราะ)

 

แล้วก็ถึงภูเขาซึคุบะอย่างสวัสดิภาพ

แล้วก็ปีนเขาเป็นครั้งแรกด้วย ระหว่างนั้นก็มีคุณลุงไม่รู้จักเรียกไว้ กลุ่มเด็กผู้ชายประถม 3 คนมันไม่ดีใช่มั้ยล่ะ ก็เลยตกลงจะนำเที่ยวให้ เลยได้ปีนเขาไปกับคุณลุง แกเป็นคนที่คุ้นกับการปีนเขาซึคุบะ พาไปดูที่ที่ไม่มีใครเคยรู้จักหลายที่อย่างน้ำตกสวยๆ เป็นคนดีมาก ปีนกันไปจนถึงยอดเขา วิวบนยอดเขาสวยสุดๆ มองเห็นเมฆอยู่ด้านล่าง ผมกับเพื่อนแฝดพูดกันอยู่นั่นแหละว่า พวกเรามาถึงนี่แล้ว! ”  ประทับใจมาก..มากเลย แล้วก็ปีนลง แยกกับคุณลุงคนนั้น แล้ว ... พอย้อนกลับไปที่ที่จอดจักรยาน จักรยานที่เพื่อนแฝดปั่นมาหายครับ!!

 

 

ไม่จริงอ่ะ หรือลุงใจดีคนนั้นจะ!?

เปล่าๆ ไม่ใช่ลุงคนนั้นหรอก! พวกผมจอดจักรยานไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ยังไงก็จักรยานของแฝดหมายเลข 1 กับหมายเลข 2 หายไปทั้งคู่เลย ผมคล้องไว้คันเดียว แต่แฝดคล้องกุญแจไว้อันเดียวสองคัน ก็เลยเอาไปเลยทั้งสองคัน (หัวเราะ) ตอนนั้นตกใจเลยล่ะ .... อ่าแล้ว แฝดนั่นก็ตัวโตกว่าผมด้วย (หัวเราะ)

 

ร่องรอยสีสันที่หลงเหลือไว้

 

แล้วทำยังไงล่ะ?

เพื่อนแฝดโทรกลับไปที่บ้านแต่ไม่มีคนรับ ไม่รู้จะทำไงสองคนเลยเดิน ส่วนผมลากจักรยานกลับกัน สักพักแม่ของเพื่อนแฝดก็โทรศัพท์มา แล้วก็เอารถมารับ

 

อย่างนี้ก็เป็นเรื่องเล่าการผจญภัยหน้าร้อนชิวๆ ได้เลยซิ

จริงครับ เป็นผจญภัยครั้งใหญ่เลยล่ะ! เอาจริงก็ ทิวทัศน์ตอนปีนเขาจำแทบไม่ได้แล้วแต่ตอนนี้ก็ยังไม่ลืมความรู้สึกที่ได้โหวกเหวกกันในวันนั้น แล้วก็คุณลุงใจดีคนนั้น ถึงจะช๊อคที่จักรยานเพื่อนแฝดหายแต่มาวันนี้กลับสนุกไปหมด กับเพื่อนแฝดพวกนั้นก็ไปเที่ยวเล่นที่อื่นด้วยกันบ่อยๆ

 

อย่างทำอะไรกันบ้าง?

ขว้างลูกโป่งน้ำที่ซื้อจากร้านชำใส่กันที่สนามโรงเรียน (หัวเราะ) นั่นน่ะใส่น้ำเข้าไปในลูกโป่งยากเชียวล่ะ ถ้าใส่ปากก๊อกไม่แน่นน้ำก็จะทะลั่กซู่ออกมา ใส่น้ำเยอะเกินก็จะแตกใส่ตัวเอง เลยยิ่งต้องตั้งใจปาใส่กัน (หัวเราะ) แล้วเพราะมัวเอาแต่เล่นเลยไม่เก็บกวาดให้เรียบร้อย .... พอมาโรงเรียนในวันถัดไป สนามโรงเรียนเรียนเลยเต็มไปด้วยสีสันแปลกๆ แล้วเศษลูกโป่งที่แตกก็ไปติดอยู่ตามที่ต่างๆ โวยวายกันใหญ่เลยว่า ใครเป็นคนทำหา!?” แต่กลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ (หัวเราะ) ขอโทษนะครับ!

 

ปิดเทอมหน้าร้อนตอน ม.ต้นล่ะ

เป็นงานเทศกาลล่ะมั้ง? ที่บ้านเกิดมีงานเทศกาลก็เลยได้ไปบ่อย จำเรื่องราวไม่ค่อยได้แล้ว แต่จำงานดอกไม้ไฟได้แม่นเลยล่ะ งานดอกไม้ไฟที่บ้านเกิดของผมไม่ได้จัดตอนหน้าร้อนแต่มีตอนเดือนตุลาคม ผมชอบไปซื้อของที่ชินจูกุแล้วใส่เสื้อวอร์มตัวโคร่งไป เป็นคนน้ำตาลจ๋าทั้งตัว ใส่เสื้อสเวตเตอร์กางเกงยีนส์ แล้วเด่นเลย! ก็ไม่ได้ทำอะไร รู้สึกคิดถึงตอนที่ได้พยายามทำอะไรไปอย่างนั้น เป็นวัยที่อยากเป็นหนุ่มแล้วนิดนึง (หัวเราะ)

 

บังเอิญไปปิ๊งปั๊งกับสาวในงานอะไรอย่างนั้นบ้างมั้ย  

ไม่อ่ะครับ (หัวเราะ) ไม่เคยเลยยย..... ความทรงจำก็แทบจะมีแต่บอล

 

ฮารุมะเป็นประเภททำการบ้านไว้เลยมั้ย

หึ ไม่เลยครับ จะทำก็ตอนเฉียดฉิวจะหมดปิดเทอมนั่นแหละครับ (หัวเราะ) ใช้พลังงานเมื่อสายแล้ว อย่างละครก็ด้วย จำบทได้แต่จะไม่ค่อยไปทำการบ้านต่อที่บ้าน พอถึงเวลาถ่ายร่างกายจะไปของมันเอง แต่ถ้ามีสมาธิมาจากบ้านแล้วละก็จะเยี่ยมเลย!

 

พูดถึงหน้าร้อนก็ต้อง ทะเลฮารุมะเล่นกระดานโต้คลื่นด้วยใช่มั้ย

ครั้งแรกเล่นในภาพยนตร์เรื่อง “Catch a wave” ตอน ม.3 กระดานโต้คลื่นไม่ใช่แต่คนโตแล้ว เด็กเล็กก็เล่นกันเยอะนะครับ เพราะเด็กหายใจเร็ว เด็กเลยเล่นเก่งกันเยอะ ทึ่งเลย ผมเองก็จะแพ้ไม่ได้ แรกๆ ดื่มน้ำทะเลจนกลัวเลย แต่ก็ทรงตัวได้เก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยจะสนุกสุดๆ ปกติก็ชอบว่ายน้ำอยู่แล้ว เดี๋ยวนี้ไม่ว่างเลยไม่ได้ไปเล่นเลย

 

เล่นกระดานโต้คลื่นครั้งแรกได้ค้นพบหรือมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างมั้ย

ไม่กลัวทะเลครับ มีอุปกรณ์ลอยตัวอย่างชุดประดาน้ำอยู่ก็ไม่กังวล รู้วิธีการรับมือว่าจะทำยังไงด้วย เหล่านี้เป็นความมั่นใจครับ

 

ตอนนี้มีเวลาเป็นส่วนตัวมากขึ้น เลยได้ทำอะไรสบายๆ มากขึ้น

 

หน้าร้อนปีนี้ถ้ามีเวลาอยากทำอะไร

นั่นซินะ~ อยากทำใบขับขี่ (หัวเราะ) แล้วผมก็จะขับรถไปทะเลกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ ทำบาบีคิว จากนั้น ตกเย็นก็เล่นดอกไม้ไฟ อยากทำอะไรที่มันเป็น  นี่แหละวัยรุ่น!”     

 

สมัยมัธยมไม่เคยทำหรอ

ตอน ม.ปลาย ไม่เคย แต่ตอน ม.ต้น เคย งานก็ยุ่งขนาดนั้นแล้ว เลยเที่ยวเล่นได้เท่าที่ทำได้ ถึงจะเที่ยวเล่นกันแบบเด็กๆ ยังไง ตอนนี้ก็ยังอยากกลับไปตอน ม.ต้น อีก (หัวเราะ)    

 

ปีนี้เรียนจบแล้ว ไม่ใช่นักเรียนแล้ว เปลี่ยนแปลงไปยังไงบ้าง

ที่เห็นได้เลยคือมีอิสระมากขึ้น อยากนอนเวลาไหนก็นอนได้ อยากจะไปไหนก่อนทำงานก็ไปได้ อิสระนี่แหละที่คิดว่ามีเพิ่มขึ้น

 

ด้านความรู้สึกล่ะ

สบายสุดๆ เดี๋ยวนี้ไม่ได้ทำกับข้าวเอง แต่เวลาดื่มอะไรก็จะล้างถ้วยเรียบร้อย พอห้องเริ่มสกปรกก็จะดูดฝุ่นที ตอนนี้ห้องผมเลยสะอาดมาก (หัวเราะ) ตอนที่ยังไปโรงเรียนทั้งไม่มีแรงฮึด ทั้งวุ่นๆ ด้วยเลยจะจัดการเรื่องรอบๆ ตัวไม่ค่อยได้ ตอนนี้เลยรู้สึกว่าค่อยๆ ทำอะไรได้ แล้วก็ไม่มีการบ้านแล้วดีเนอะ! (หัวเราะ)

 

แล้วงานล่ะเป็นยังไง 

การวางตัวเรื่องงานตอนนี้ก็ยังตั้งใจทำงานเหมือนเดิม เพียงแต่ตั้งแต่เรียนจบไม่มีละครซีรี่ย์ เลยยังไม่รู้ว่ามีความเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า บางทีพอได้แสดงละครซีรี่ย์แล้วก็ไม่รู้สึกว่าเปลี่ยนหรือเปล่า

 

กลายเป็นพลังที่มีต่อผลงานเดี่ยวของผม

      

หน้าร้อนปีนี้ “Gokusen THE MOVIE” ก็จะออกฉายแล้ว ในภาพยนตร์ฮารุมะรับบทเป็นคาซามะหลังจากจบ ม. ปลาย ไปแล้ว ซึ่งเหมือนกับตัวเองตอนนี้มีอินบ้างมั้ย

ใช่เลยครับ รู้สึกอินสุดๆ

 

 คราวนี้คาซามะเจอกับเหตุการณ์ลำบากด้วย

ใช่ครับ สุดท้ายทุกคนก็จะเข้ามาพัวพันกันหมด ทั้งความรู้สึกผิดด้วย และปัญหาที่คาซามะย้ายออกนี่แหละเป็นเหตุให้ได้ทบทวนความสัมพันธ์ของเพื่อน ก็เลยไม่ใช่ว่าไม่มีความหมายนะ

 

ละครเวทีเรื่องแรก “Hoshi no daiji ni furu namida” ก็ใกล้จะแสดงแล้วเหมือนกันใช่มั้ย

ใช่แล้วครับแต่ว่าตอนนี้ยังไม่รู้สึกอะไร เห็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่แขวนอยู่ที่โรงละครอาคาซาคะACT แล้วเข้าไปในโรงละครถึงจะคึกคักขึ้นมา  ตอนนี้ความรู้สึกที่ตัวเองยืนอยู่บนเวทีใหญ่ก็ยังคิดให้เป็นเรื่องธรรมดาไม่ได้ ตอนที่แสดงเสร็จไฟสว่างแล้วเห็นหน้าผู้ชมที่จะผิดหวังมั้ย รู้สึกยังไง คงยังเหมือนเดิม มันเป็นอะไรที่สนุกสุดๆ แต่ก็มีกังวลว่าจะพลาดมั้ยเหมือนกัน

 

ซ้อมกันลำบากมั้ย

ลำบากครับแต่ก็สนุกดี มีเรื่องที่ไม่คุ้นหลายอย่างทั้งคิวบู้ทั้งร้อง แต่ก็ทำไปอย่างสนุกสุดๆ อยากได้เวลาอีกนิดเหมือนกับว่ายังทำได้ไม่พอเลย

 

 ตัวเองมีพัฒนาการใหม่ๆ บ้างมั้ย

อ้อ~ เปล่งเสียงได้ดีขึ้นด้วยล่ะ รู้สึกเป็นละครเวทีจังล่ะ ทั้งละครหรือภาพยนตร์เนี่ยจะออกเสียงไม่ต่างกัน ผมเปล่งเสียงได้ขนาดนี้ ตัวเองยังทึ่งเลย กำลังตั้งใจกับการเต้นอยู่ก็เลยอยากให้ได้เห็นกัน

 

รู้สึกว่าละครเวทีจะมีไปจนถึงกลางเดือนสิงหาคมเลย

ครับ ดังนั้นหน้าร้อนปีนี้จึงหมดไปกับละครเวที ขอถวายชีวิตให้กับละครเวทีครับ!! คนที่สามารถไปชมได้ก็ติดตามกันด้วยนะครับ สนุกแน่นอน 

Comment

Comment:

Tweet

โอ้วววว ได้มาแปลแล้วหรอพี่ทราย
เอิ๊กส์ๆๆๆๆ . . .

มิอุระซังถ้ามาว่ายน้ำเอาตอนนี้แฟนๆ คงรีบวิ่งไปเบิ่งข้างสระ
ฮ่าๆๆๆ...

ว่าแต่ Gokusen THE MOVIE เป็นยังไงเรอะคะ ?
ไม่เคยดูเง้อออออ sad smile

#1 By K-Sei☆彡 on 2009-10-06 18:45