// J-Visual Kei, J-ROCK, J-POP // Translate Interview

                วันศุกร์ของต้นฤดูใบไม้ผลิ ที่แสงแดดอบอุ่นสาดส่อง The Gazette ได้มาเยือนสถานีวิทยุ Tokyo Fm และ bayfm เป็นที่ที่สอง เกี่ยวกับซิงเกิ้ล Guren ที่เพิ่งวางจำหน่ายไปในวันที่เหมาะแก่การจะเดินทางท่องโลกอย่างยิ่ง เรามาย้อนกลับไปในหนึ่งวันนั้นที่ได้เห็นอีกด้านหนึ่งของ Gazette และเสียงหัวเราะที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นจริง !?  กันเถอะ

                ยามบ่ายแจ่มใส  เวลา 13 นาฬิกา เป็นเวลาที่รายการวิทยุ Tokyo FM SpainZaka Studio เริ่มออกอากาศ และจากนั้นไม่นาน รูกิ และ เรตะ ก็มาปรากฏตัว เสียงกรีดร้องจากแฟนเพลงที่เฝ้ารออยู่จึงดังขึ้น เนื่องจากจำนวนแฟนเพลงที่มีมาก การเข้ามาดูการออกอากาศจึงมีการแบ่งให้เข้ามาได้เป็นช่วงๆ และจำกัดเวลา โดยระยะห่างจาก Gazette ประมาณ 1 เมตร ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็คุ้มค่า และต่อให้เป็นตอนเที่ยงก็ตาม เสื้อผ้า หน้าผม ก็ยังพร้อมขึ้นเวทีได้ทันที เป็นร๊อคอยู่ตลอดเวลาจริงๆ

            ระหว่างช่วงโฆษณา ทั้งสองถอดเครื่องมอนิเตอร์ และหูฟังออก ท่าทีเปลี่ยนเป็นผ่อนคลาย โบกมือด้วยใบหน้ายิ้มอย่างอ่อนโยน ให้แฟนเพลง ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่สับเปลี่ยนเข้ามาแทนกัน แฟนๆ ที่ทำท่าอาลัยอาวรณ์ด้วยความเสียดาย เลยเป็นปลื้มกันยกใหญ่ นานๆ ตอบรับแฟนเพลงที ก็ทำให้มีความสุขและเป็นสิ่งวิเศษจนแทบจะทนไม่ไหว

ตอนที่คุยกันถึงเรื่อง “ดอกไม้สีเลือด” พาดพิงคำตอบรุกิว่า “รุกิเป็นคนคิดลึกหรอ” ทำให้ทุกคนต่างอึ้งกันหมด

“ผมเนี่ย ไม่ว่าจะอยู่ ไหนก็ดูจะโชคร้ายตลอดเลยเนอะ”พูดไปเรตะก็มองตลอด รุกิเลยสวนกลับ

“นาย จ้องฉันขนาดนี้เนี่ย!? ไม่คิดเลยนะ (หัวเราะ)”

เป็นการเปิดเผยตัวจริงไปอย่างหมดเปลือก ... ไม่ซิ อย่างดีเยี่ยมเลยล่ะ (หัวเราะ)

                ตามด้วยเรื่องตลกอีกเรื่องตอนที่อัดเพลง “傀儡絵” ( Kugutsue ) หัวหน้าคอรัส พลิกตลับเทป กลับด้าน ทุกคนก็เลยหัวเราะก๊ากกันใหญ่ ไม่ว่าจะเล่ากี่ทีก็ฮา ถึงเรื่องที่ได้รับการเปิดเผยได้ในนิตยสารนี้ จะมีแค่บทสัมภาษณ์ แต่พอคิดถึงขึ้นมาทีไร ก็รู้สึกสนุกจนต้องยิ้มออกมาทุกครั้ง พอถามถึง “ชีวิตประจำวันที่ทำจนติดเป็นนิสัย” ดูจากความเป็น Visual ขนาดนี้ มองไม่ออกเลยว่า เรตะ จะตอบว่า “ทำความสะอาดห้องอาทิตย์ละครั้ง”

ระหว่างที่เถียงกันว่าฝ่ายไหนรักสะอาดกว่ากัน สุดท้ายไปๆ มาๆ เรื่องกลับเป็นว่า “ใครเป็นโดะเอ็ม” นอกจาก ไค แล้ว นอกนั้นก็ดูเหมือนโดะเอ็มกันหมดแหละ (หัวเราะ)

เรตะ         “จะได้เห็น ในรูปแบบใหม่กันครับ”

รูกิ         “ถึงจะไม่รู้จักพวกผม แต่ถ้ามาแล้วล่ะก็คิดว่า ได้ตื่นเต้นเร้าใจกันแน่ ... ยังไงก็มาให้ได้นะครับ!”

the Gazette @ bayfm

                พักจากที่ Tokyo FM ไม่เท่าไหร่ก็ต้องขึ้นรถ ย้ายไปที่ bayfm อย่างเร่งด่วน พออยู่ในรถ ก็พร่ามเรื่องเพลงบ้าง เรื่องหนังบ้าง ไปจนถึงเรื่องเก่าๆ ทั้งเรตะ ทั้งรุกิ พูดกันได้ ไม่หยุดปาก เป็นธรรมดาของคนสองคนที่ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย น่าชื่มชมในความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นของพวกเขาจริงๆ

            ตอนที่ไปถึง Ikspiari (อิตสะไพอะริค) ที่เป็นที่ตั้งของ bayfm นั้นทั้งอุรุฮะ อาโออิ และไค มารออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เริ่มออกอากาศจนมาถึง เรื่อง “Guren” (ดอกไม้สีเลือด) “ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ดูต่างออกไปนะ” (แตกต่างกันไปทุกซิงเกิ้ล) ดีเจ คุณบั๊กกี้ โคบะ สวมสเว็ตเตอร์สีแดงสด (เข้ากับซิงเกิ้ล ดอกไม้สีเลือด) ออกความเห็นอย่างตื่นเต้น

                แถมแฟนๆ มากยังเบียดเสียดกันเพื่อที่จะได้เห็นพวกเขาอีก ขนาดสต๊าฟยังเอ่ยปากว่า “สุดยอด สุดยอด” ตั้งหลายครั้ง

เริ่มแรกเลยให้ Gazette ที่มารายการวิทยุเป็นครั้งแรก ได้พูดถึงตัวเองเกี่ยวกับบทบาทในวงกันก่อน

“ชอบทำอะไรเป็นเล่นๆ ... แล้วก็หน้าเด็กที่สุดด้วย (หัวเราะ)” ไค เผาตัวเอง

“ชอบทุกอย่างที่เป็นตัวผม สนุกที่ได้อยู่กับตัวเอง (หัวเราะ)” เรตะ ผู้มั่นใจในตัวเอง

“ผมเป็นนักกีตาร์ครับ แต่ก็กลมกลืนกับคนปกติทั่วไป” อุรูฮะ ผู้ที่ไม่แสดงออกว่าปกติ

“ขาดไม่ได้ มีตัวตนเช่นเดียวกับอากาศ” รูกิแสดงตัวตนในฐานะนักร้องนำด้วยการพูดจาวกวนเป็นเอกลักษณ์     

“ถ้าจะพูดถึงตัวผม คือดวงดาว คือ the gazette .. คือญี่ปุ่น คือโลก!... พูดไกลไปแล้ว (หัวเราะ)” อาโออิ

                ให้พูดถึงคนในวงกันเองบ้าง

ไค พูดถึง อุรูฮะ

เรตะ พูดถึง ไค

“สงสัยไปทุกอย่าง อยากให้เลิกพูดอะไรไม่ปะติดปะต่อที”

                ถ้ามีเวลามากกว่านี้ คงได้ปะทะกันมันส์แน่ อันตราย อันตราย (หัวเราะ)